Kimse ağzını açmaya cesaret edemedi. Yıldırımları oluşturan kara bulutlar dağıldıktan sonra sabahın erken saatlerinin mavi gökyüzü ortaya çıktı. Herkes birbirini yeniden net bir şekilde görebiliyordu. “Öhhö!” Cale bir kez daha Continue Reading →

Choi Han dikkatlice diğerlerinden ve düşmanlardan uzaklaştı. Daha sonra varlığını olabildiğince gizleyerek Sayeru’nun arkasına geçti. Ron gibi mükemmel gizlilik tekniklerine sahip olmadığı için varlığını tamamen saklaması imkânsızdı ancak diğerleri ona Continue Reading →

Beyaz Yıldız kılıcını gökyüzüne doğrulttu. Felaket ateşi ona doğru düşen kara ağa dokunmaya hazır görünüyordu. Baaaaaaaaam! Ancak o kırmızı ateş yine parlayan siyah aura tarafından engellendi. “Ah!” Beyaz Yıldız, havaya Continue Reading →

Kara Elflerin hepsi Ölüm Diyarına doğru yola çıktı. “Ha?” İzleyen vatandaşların gözleri kocaman açıldı. Çünkü onlara buraya gelmelerini söyleyen insanlar ayrılıp başka yerlere gidiyorlardı. Gashan ve Cale bu grubun merkezinde Continue Reading →

Cale’in gökyüzüne doğru uzanan elleri zayıfça yere düştü. Yere çöken elleri hala hafifçe titriyordu. Cale ellerinin titremesini durdurmayı düşünmedi. Gümüş bir ışık. Tüm meydanı kaplayan büyük ve yarı şeffaf kubbeyi Continue Reading →

Yukarıdan aşağıya akması gereken su tersten akıyordu. Beyaz Yıldız suyun ateşini söndüremeyeceğini mantıklı bir şekilde biliyordu ancak doğal içgüdüleri onu hareket etmeye zorluyordu. O su tehlikeliydi. Vücudu kendi kendine ilerliyordu. Continue Reading →

Cale’in gözleri, İllüzyonistin kolunu tutan Choi Han’ın kanlı eline yöneldi. O anda Choi Han’ın sesini duydu. “Ben ilgilenirim.” Cale dönmeden önce Choi Han’a bir kez baktı. Daha sonra hızla terasa Continue Reading →

Choi Han, bu dünyaya ve Karanlıklar Ormanına düştüğü güne geri dönmek konusunda hiçbir duygu hissetmiyordu. “Bu bir illüzyon ama gerçek gibi geliyor.” Ayaklarının altında yaprakların hışırtısı ve çıtırtısı, yanaklarından geçen Continue Reading →