Kont Ailesinin Çöpü – Ch 356 – KAYITLAR (1)

“Eruhaben-nim.”

Cale uyanalı iki gün olmuştu.
Cale, kadim Ejderhanın adını bir kez daha seslendi.

“Antik eser-”

“Kapa çeneni.”

Eruhaben, Cale’i görmezden geldi.

“Hayır, gerçekten-”
“İnsan, kapa çeneni!”

Bir parça et, nazikçe Cale’in açık ağzına koyuldu.
Cale, Raon’un ağzına sihirle yerleştirdiği sığır etini çiğnedi ve yuttu.

Choi Han eti kesiyor ve ardından Raon büyü kullanarak Cale’in ağzına yerleştiriyordu. Cale yatakta uzanmış kendi kendine düşünüyordu.

‘…Bu doğru değil.’

İki gündür yatakta yuvarlanıyordu. Cale konuşmaya başlamadan önce herkese baktı.

“Başlamamızın zamanı gelmedi mi-”

“Genç efendi-nim.”

Ron gülümseyerek ona bir limonata verdi ve Cale şikâyet etmeden bir yudum aldı.

‘Kötü.’

Onu yakından izliyorlardı.

Cale, iki gün boyunca bu sürekli ve vahşi nöbetle uğraşmak zorunda kalmıştı.
Ortalama dokuz yaşındaki çocuklar, Choi Han, Ron, Beacrox ve Eruhaben. Ayrıca, sarhoş numarası yapan Paralı Asker Kralı ve gerçekten sarhoş olan büyücü Glenn Poeff.
Hepsi sırayla Cale’in dinlenmesini sağlamaya çalışıyordu.

Yapılması gereken bir sürü şey varmış gibi hissediyor olması önemli değildi.

‘Ah, eğer Beyaz Yıldızı yenmek istiyorsak.’

‘İnsan, kapa çeneni!’

‘Eruhaben-nim, antik eseri kullanmanın zamanı gelmedi mi?’

‘Kapa çeneni, seni şanssız p*ç.’

Cale’in girişimleri defalarca kez başarısız olmuştu.
Cale, defalarca kez başarısız olduğu için son birkaç gündür zamanın geçmesine izin vermişti. Parmağı hareket etmeye başladı.

“İnsan! Ne yapıyorsun?!”

Cale, Raon’un tombul yanağını dürttü. Daha sonra cevap vermeden On ve Hong’u okşadı.
Bunu yaparken bile Cale’in ağzına bir meyve parçası kondu.

“…Tembel olmak gerçekten en iyisi.”

Cale bu gerçeği kendi kendine doğruladı ve tekrar ağzını açtı.

“Eruhaben-nim.”

“Kap-”

“Şimdi iyiyim.”

Eruhaben, sözünü kesen ve oturmaya başlayan Cale’e baktı. Cale kendinden emin bir şekilde ona baktı.
O anda oldu.

“İyi? Pff.”

Birinin onunla alay ettiğini duyabiliyordu. Cale başını çevirdi. Bir masa görebiliyordu.
Masada oturan kişiye baktığında…

“…Şu lanet alkolik.”

Başını masaya dayamış olmasına rağmen içki içen alkolik başını kaldırdı. Tabii ki, gözleri tamamen berraktı.
Doğal olarak, alkolik Paralı Asker Kralı Bud Illis’ti.

“Bu sekreterinizin görüşüne göre, iyi olmak için yaklaşık bir yıl dinlenmeniz gerekecek.”

“…Haaaahh.”

Cale iç çekmeden edemedi.

‘Neden onu sekreterim yapmak için bahse girdim?’

Konuşmak için ağzını açtı.

“Bahsi kazanmaya çalışmadığın için hayal kırıklığına uğramadın mı? Bunu gerçekten yapsak nasıl olur?”

“…Bir içki bahsi mi?”

“Evet, evet. Bir içki bahsi.”

Cale kendini işaret etti ve devam etti.

“Kazanırsam, artık sekreterim olmayacaksın ve bir daha yüzünü görmek istemiyorum. Ne düşünüyorsun?”

Paralı Asker Kralı başını eğmeden önce sırıttı.

“Aigoo, sarhoş oluyorum!”

Başını masaya koydu ve Cale’den uzaklaştı.

“B, bu-!”

Cale sinirlenmeye başladı.
Daha önce hiç böyle bir deliyle karşılaşmamıştı.

Bud Illis, Cale ona sekreteri olmamasını söylediğinde sarhoşmuş gibi davrandı ve Cale’i görmezden geldi.

‘Sarhoşmuş gibi davranman kimin umurunda?
Alkol gibi koksan da gözlerin gayet iyi!’

“Genç efendi-nim.”

Sinirlenen Cale, Ron’un sesini duyduktan sonra irkildi.

“…Şu anki durumunuzda gerçekten içmekten mi bahsediyorsunuz? Beacrox’un bir hafta için paketlediği yemeklerin içinden sadece bir günlük yiyip geri kalan altı gün boyunca aç kalmışken içki içmekten mi bahsediyorsunuz?”

“Ahem.”

Cale, Ron’a dönüp yavaşça yataktan çıkmadan önce sahte bir öksürük sesi çıkarttı. Ron’un oğlu Beacrox da içini çekti ve ekledi.

“En azından bize orada ne yaptığınızı ya da neden altı gün boyunca aç kaldığınızı söyleseniz daha iyi olur.”

Cale ağzını daha da sıkı kapattı.

Gruba bir hafta boyunca Rüzgâr Adasında ne yaptığını belli belirsiz anlatmıştı.
Rüzgârın Sesini güçlendirdiği için biraz geç kaldığını söylemişti. Ada bir ölü mana depolama tesisi olduğu için gecikmişti.

Ancak henüz bazı şeyleri açıklayamamıştı.

Cale, Choi Han ile göz teması kurdu. Choi Han’ın sorusunu hatırladı.

‘Ne tür bir güçlendirmeydi?’

Cale bu soruya kısa bir yanıt vermişti.

‘Sadece normal bir tane.’

Bu cevaba kimse inanmadı. Ne tür bir güçlendirme, bir haftaya yakın bir süre boyunca açlıktan ölmesini gerektirdi?

Ancak Cale daha fazla açıklama yapmamıştı.
Elden bir şey gelmezdi.

‘Yalan söyleyecek değilim sonuçta.’

Testin içeriği hakkında yalan söyleyemezdi ama aynı zamanda onlara gerçekte ne olduğunu da söyleyemezdi.

Bunu yapmanın bir anlamı yoktu.
Hepsi sahteydi.
Bunların hepsi gerçek dünyada olmayacak bir yanılsamaydı.

Neden onlara bunu, sadece çocukları ve yaşlıları endişelendirmeye yol açacak şeyi, söylesindi ki?

Cale sakin bir ifadeyle ayağını kaldırdı.
Ardından masaya tekme attı.

Bam!

“Aigo!”

Başını masaya koymuş olan Bud, başını kaldırırken şok olmuş gibi yaptı. Cale onunla konuşmaya başladı.

“Hey, sekreter.”

Antik eseri işaret etti ve konuşmaya devam etti.

“Git sessiz bir yer hazırla.”

Kalabalık bir yatak odasında bu antik eseri kullanamazlardı.
Cale, kadim Ejderhanın iç çekerken ayağa kalktığını görebiliyordu.

* * *

Büyük bir demir kapı açıldı ve boş bir alan ortaya çıktı.
Bud bölgeyi gruba tanıtırken elinde bir şişe vardı.

“Burası, büyükbabamın cehennemden getirdiği eğitimden geçmek zorunda kaldığım, ayrıca bir kılıç ustası ve Rüzgâr Adasının bekçisi olduğum yer!”

“Haaaaa.”

Büyücü Glenn Poeff içini çekerek başını salladı. Ancak Bud ciddiydi.

“Burası benim kanımın, terimin ve gözyaşlarımın olduğu yer! Burası bekçiler için eğitim alanı! Hühü, burada eğitim ayağına kaç kez toprak yedim bilemezsiniz, ühü!”

Bud Illis hıçkıra hıçkıra ağlıyordu ama antrenman sahasına girerken hiçbiri ona ikinci kez bakmadı.

“Güçlü ol! Ne acıklı bir hikâye!”

Sadece içeri en son giren kırmızı kedi Hong ön patisiyle Bud’u okşadı.

“Ühühü. Hong!”

Bud, Hong’a sarılmaya çalıştı ama yavru kedi kolayca alkolikten uzaklaştı. Ancak yavru kedi durmak zorunda kaldı.

“Tek başıma yapacağım.”

Eruhaben’in yorumu yüzündendi.
Cale, elinde antik eser tutarken bunu tek başına yapacağını söyleyen Ejderhayı gözlemledi. Eruhaben bu bakışa sakince karşılık verdi.

“Tek başıma yapmak istiyorum. Herkesin dışarıda beklemesini tercih ederim.”

Ardından elini Cale’e doğru uzattı. Cale’e kavanozu ona vermesini söylüyordu.

“Hayır! Goldie dede, hemen yanında olacağım!”

Raon, sanki orada olması doğal olarak gerçekleşmesi gereken bir şeymiş gibi buna karşı çıktı. Diğerleri Raon’a katıldıklarını gösterdiler. Eruhaben o anda bir cümle daha ekledi.

“Ben harika ve güçlü bir Ejdereyim.”

Orada dururken bile güçlü bir aura yayan biriydi.

“İyileşme sürecimi başkalarına göstermek istemiyorum.”

Solgun ama sağlam duran kadim Ejderhadan gelen kelimeleri duyduktan sonra direk geri adım atan biri vardı.

“Antik eserin etkili olması için dua ediyorum.”

Ron Molan’dı.

Yaşlı adam, kadim Ejderhanın duygularını anlamıştı.
İyileşme olurken nasıl görüneceğini kimse bilmiyordu. Acı içinde sallanabilir veya çok mücadele edebilirdi. Ron, kadim Ejderhanın neden başkalarının bunu görmesini istemediğini herkesten daha iyi anlamıştı.

Kolunu kaybettikten sonra acı çekerken orada bulunan insanların yüzlerindeki ifadeyi hatırladığı içindi.

Sırada Choi Han ve Beacrox vardı.
Ortalama dokuz yaşındaki çocuklar homurdandı, ancak Choi Han ve Beacrox’un hareket ettiğini gördükten sonra geri çekildiler.

“Eh, hem. O zaman antik eseri nasıl kullanacağınızı bir kez daha anlatacağım.”

Paralı Asker Kralı Bud, antik eserin nasıl kullanılacağını açıklarken geri adım attı.

“Bu antik eser, onu kendi üzerinde kullanmaya karar veren kullanıcı için yeterli su ile dolacak.”

Bud çatlak kavanozunu işaret etti.

“Suyu bir kez içtiğinizde, canlılıkla ilgili her türlü sorun istediğiniz noktaya kadar düzelecektir. Tabii duruma göre biraz acı verici olabilir. Kullandığımda midem iyi hissetmiyordu. ”

Canlılık.

Bu, birinin yaşamını iyileştirmek ve uzatmakla ilgili güçtü.
Cale, hırsızın sesini zihninde duydu.

– O kavanoza dolan canlılık geçmişte hayatını kaybeden insanlardan geliyor.

Bu kavanoz, Karanlıklar Ormanı yüzünden beklenenden daha erken ölen insanların canlılığını içeriyordu.

– Bu yüzden iyi bir amaç için kullanılmasından hoşlanıyorum.

Hırsız, Eruhaben’in bunu kullanmasını desteklediğini gösterdi.
Cale, hem hırsıza hem de Bud’a odaklandı. Bud konuşmaya devam etti.

“Tabii ki kullanıcı için gerekli canlılık miktarı kavanozun limitlerinden fazlaysa, kullanıcı suyu içtikten sonra kavanoz kırılacaktır.”

Cale, kavanozun kırılma ihtimalinin yüksek olduğunu düşünüyordu. Bahsettikleri şey, bir Ejderhanın hayatıydı.
En uzun yaşayan ve bununla aynı derecede güçlü olan varlık. Böyle bir yaratığın canlılığını artırmak için çok şey gerekirdi.

“Anladım.”

Eruhaben başını sallayıp çenesiyle işaret etmeden önce fazla bir şey söylemedi.

“Kavanozu bana ver ve dışarıda kal. Bitince seni çağıracağım.”

Cale, kavanozu Eruhaben’e şikâyet etmeden uzattı. Daha sonra hiç tereddüt etmeden antrenman sahasından ayrıldı.

Diğerleri ya sessizce ya da yavaş yavaş tereddütle onu takip ettiler. Raon bir an durdu ve Eruhaben’e bağırdı.

“Goldie dede! Uzun bir süre yaşamak zorundasın!”

Eruhaben cevap verirken sırıttı.

“Biliyorum ufaklık.”

Ardından omuzlarını silkti.

“Beyaz Yıldıza bensiz göğüs gerebileceğinizi mi sanıyorsunuz? Ben sözümü tutan biriyim.”

Cale, gülümseyen kadim Ejderhayı gözlemledi.

“Uzun bir hayat yaşayacağımı söyledim, bu yüzden uzun bir hayat yaşamak zorundayım.”

Kadim Ejderhanın yüzünde rahat bir gülümseme vardı ve bu da sonunda Raon’u antrenman sahasından ayrılıp Cale’in yanına oturmasını sağladı.
Eruhaben arkasını dönüp parmaklarını şıklatmadan önce kapının dışındaki gruba baktı.

Şak!

Bu sesin ardından demir kapı otomatik olarak kapandı.

Baaaaam!

Demir kapı bir gürültüyle kapandıktan sonra diğerleri diğer tarafta neler olduğunu göremediler.
Diğerleri kapıya bakarken Cale yürüdü ve duvara yaslandı.

“Ah, arkadaşım. Biraz fazla rahat değil misin?”

Bud’ın sorusuna açık açık cevap verdi.

“Sadece suyu içmen gerektiğini ve hiçbir yan etkisi olmadığını söyledin, değil mi?”

“Doğru. Suyla dolduğunu gördüğümde o kadar şok oldum ki hepsini yuttum.”

Bud gülümsedi ve başını salladı. Ancak gülümsemesi hızla kayboldu.

“Mm, ama ne kadar acı hissedeceğinden emin olamam. Kadim Ejderha-nim ve ben farklıyız.”

Cale, düz bir ifadeyle başını salladı. Eli cebine gitti.

Bud, kapıya bakmadan önce herkesin sessizce ayakta durduğunu gördükten sonra bir yudum daha alkol aldı.
Daha sonra düşünmeye başladı.

‘Beyaz Yıldız’ yenebilmek için kadim Ejderhanın gücüne ihtiyacımız var.’

Kadim Ejderhanın yanlarında olup olmaması Beyaz Yıldız ve astlarını yenme şansları arasında büyük bir fark yaratacaktı.
Bud Illis, kadim Ejderhanın stratejik nedenlerle uzun yaşaması gerektiğine karar vermişti, en azından Beyaz Yıldız ile ilgili her şey bitene kadar.
Bu yüzden endişeli bir kalple iyileşme sürecinin bitmesini bekliyordu.

O anda oldu.
Sessiz alanda bir şey oldu.

“Ha!”

Birisi güldü.
Bud yana döndü.
Az önce gülen Cale’di.

“Böyle olacağını biliyordum.”

Cale daha sonra yürümeye başladı.

“Cale-nim, ne oldu?”

“İnsan, sorun ne?”

Cale onların sorularını görmezden geldi.

Demir kapının içinde bir şeyin kırıldığını duydu.
Hong karşılık olarak bağırdı.

“Sanırım antik eser kırıldı!”

Garip bir endişe duygusu grubu doldurdu.
Eruhaben antik eseri kullanmıştı. Ancak antik eser dayanamadı ve kırıldı. Kırılmadan önce Eruhaben’e ne kadar yardım edebilmişti?

Herkes merak içinde Eruhaben’i bekliyordu.
Bu yüzden kapıya doğru yürüyen Cale’i unutmuşlardı. Bunun çok önemli olduğunu düşünmediler.

Cale kapının önünde durdu.
Sağ eli hala cebindeydi.
O el kırbacı tutuyordu.

‘Ejderha antik eseri kullanıyor!’
‘Ohhhhhhhh!’

Cale, az önceden beri Rüzgâr Elementallerinin seslerini duyuyordu.
Eruhaben’e güveniyordu.

Ancak, bir şey görmüştü.

Eruhaben sapı tutar tutmaz kavanoz suyla dolmaya başlamıştı.
Yavaş yavaş, çok çok az doluyordu.

Bu kavanoz, kullanıcının istediği ve ihtiyaç duyduğu kadar suyla dolacak olan bir şeydi.

Eğer bir Ejderha ömrünü uzatmaya çalışıyorsa, bunu gerçekten yapmak istiyorsa…
Su gerçekten bu kadar yavaş dolar mıydı?

Paralı Asker Kralı, antik eseri kullandığında hepsini çabucak yutmuş olduğunu söylemişti. Bu, suyun çok çabuk dolduğu anlamına gelmez miydi?

Cale, bu yüzden çıkar çıkmaz her ihtimale karşı kırbacı tutmuştu.
Hemen Rüzgâr Elementallerinin seslerini duymuştu.

Hala Eruhaben’e güveniyordu.
Ancak Eruhaben’in Raon’a, kendisine ve diğerlerine değer verdiğini biliyordu. Cale, değer verdiği şeylere sahip olan insanların ne yapmaya meyilli olduğunu biliyordu.
Çünkü o da geçmişte insanlar tarafından çok değer görmüştü.

Cale, Rüzgâr Elementallerinin seslerini duymuştu.

‘Vay! Ejderha sadece bir yudum aldı!’

Kavanoz sadece bir yudum su ile doldu.

‘Kavanozu uzamsal boyutuna mı koyuyor? Vay canına, sihirle bir kırılma sesi çıkarıyormuş gibi yapıyor.’

Cale’in dudaklarının kenarı kıvrılmaya başladı.
Yaşlı bir Rüzgâr Elementalinin sesini duydu.

‘Çocuk. İçerideki Ejderhanın kendi kendine ne mırıldandığını bilmek istiyor musun?’

Cale hiç cevap vermedi. Başını bile sallamadı.
Eruhaben’in düşünceleri, kişisel olarak sorması ve cevap alması gereken bir şeydi. Ancak eski Rüzgâr Elementali, Cale sormasa da cevap verdi.

‘Bir yudum alan ejderha kendi kendine mırıldandı. ‘Bu yeterince uzun’ dedi.’

Bu, yeterince uzun.
Bu sözlerin arkasındaki anlam açıktı.

‘…Beyaz Yıldızı yenecek kadar.’
Bunu cümlenin sonuna koyman yeterliydi.

Bu yeterli, Beyaz Yıldızı yenene kadar, yeterince uzun süre dayanacak kadar.

Bu, uzun bir yaşam sürme hedefi olan birinin söyleyeceği bir şey değildi.

Eruhaben’in antik eseri uzaysal boyutunda da saklayarak ne yapmaya çalıştığı da belliydi. Kesinlikle kendisi için kullanmazdı.

Cale elini kapı koluna koydu. Rüzgâr elinde toplandı.

Büyük demir kapı rüzgâr sayesinde yavaşça açıldı.
Cale küçük boşluktan girdi. İçeri girerken gruba bir şeyler söyledi.

“Siz içeri girmiyorsunuz.”

Grup, yüzlerinde garip ifadelerle cevap verdi.

Baaaaam!

Ancak açılan kapı hafifçe çarparak kapandı.
Cale dönmeden önce kapalı kapıya baktı.
Büyük antrenman alanını görebiliyordu.

“…Cale?”

Artık solgun görünmeyen Eruhaben, kafası karışmış ama gülümseyen bir ifadeyle ona bakıyordu.
Ancak Cale sorarken kaşlarını çatmaya başladı.

“Yani böyle mi davranacaksınız?”

Bu, Veliaht Prens Alberu onu görmek için burada olsaydı, son derece saygısız olduğu yorumunu yapacağı bir ifadeydi.

———-
Lütfen bizi desteklemeye devam edin! Ve bir hata görürseniz ya da bir öneriniz varsa lütfen yorumlarda belirtmekten çekinmeyin! Kesinlikle cevap vereceğimdir, eheh (=w=)

<< Previous Chapter | Index | Next Chapter >>

Bookmark (0)

No account yet? Register