Kont Ailesinin Çöpü – Ch 13 – SAHİPLENDİ (6)

Ama bu tatminin ardında, Cale aniden boynunun arkasında bir ürperti hissetti. Ron, limon çayını şikâyet etmeden içtiği içindir.

Şan gırt.

Masaya yerleştirilen çay fincanı sesi neden bu kadar yüksek geliyordu? Neyse ki, sadece Cale paranoyak değildi. Sessizce çayının tadını çıkaran Choi Han kaşlarını çatmaya başladı.

“Çayınızı neden biraz daha sessizce içmiyorsunuz?”

Ron, Choi Han’ ın ona daha saygılı bir tonda konuşmadan önce Cale’e bir göz attığını gördükten sonra kahkahasını tuttu. Bugün, Choi Han için oldukça kullanışlı bir kılıç bulmuştu. Beacrox’un yemek bıçağını yapanla aynı demirci tarafından yapılmış bir kılıçtı.

‘Denemek ister misin?’

‘Başkasını yemek bıçağıyla kesmeye çalışan birine karşı savaşmayacağım.’

Oğlu Beacrox, Choi Han’ı o kılıçla savaşması için dırdır etmeye devam etti. Bunun nedeni, Beacrox’un geçen seferki kısa maçtan Choi Han’ ın gücü hakkında biraz bilgi sahibi olması ve daha fazlasını öğrenmek istemesiydi. Ancak Choi Han, onu reddetmeye devam etti.

‘Oh, ne komik bir serserisin. Senin gibi kanlı bir kılıç getirmem mi gerekiyor ?’

Choi Han, gözlerini tekrar açmadan önce bir anlığına gözlerini kapattı ve Beacrox’ a sanki kendisi onaylıyormuş gibi cevap verdi.

‘Ben, şimdi birini koruyan biri olacağım. Benim bile yapabileceğimi söyledi.’

‘Ne diyorsun sen?’
Ron, Cale’i görmek için Choi Han’ı takip etmeden önce oğlu ve Choi Han’ın sevimli çekişmelerini izledi. Böyle değerli bir şey duymayı beklemiyordu.

‘Sonsuza kadar çöp olarak yaşayamam.’

Ron’un limonlu çayı içerken düşündüğü buydu. Ama Choi Han’ a bakıyor gibiydi. Cale o sahneyi memnuniyetle izliyordu.

Ron ve Choi Han’ın Kahramanın Doğuşu romanındaki ilişkisi aynen böyleydi. Her zaman birbirlerinin boğazındaydılar ama yine de birlikte seyahat etmeye devam ettiler. Bir sözleşmeyle birbirlerine bağlanmışlardı, ancak ikisi de birbirlerine güvenebileceklerini biliyorlardı.

Cale, dayak yememekten kaçınması nedeniyle birçok şeyin ters gittiğini düşündü, ancak ilişkileri de benzer şekilde şekilleniyor gibiydi.

‘Biraz değişmesi üzücü ama benim hayatım önce gelir. Romanın hayatımı belirlemesine izin veremem.’

Cale için hayatı birinci öncelikti. Bundan sonra, kendi topraklarında yaşayan herkes barış içinde yaşayacaktı. Başka neye ihtiyacı olabilir?

“Tatlı çaylar gerçekten en iyisidir.”

Ron, Cale’ in mutlu bir şekilde söylediği sözler karşısında irkildi.

Bu üç kişi için çay saati sağanağın ortasında sona erdi.

“Sanırım bir dahaki sefere başkentte olacağını göreceğim.”

Cale, çay saatinden sonra üçüncü kattan inerken Cale’ i selamlayan Billos’ a doğru başını salladı.

“Bir süre buraya her gün geleceğim.”

“Öyle mi? Kitabı okumak için?”

“Yapmak istediğim her şey için.”

“Lütfen istediğiniz zaman ziyaret etmekten çekinmeyin. Genç usta bu çay dükkânı her zaman size açık.”

Billos, söylediklerini duymamış gibi yaparken yanından geçen Cale ‘i merakla izliyordu. Ron sessizce onları arkadan yürüyordu.

Flynn Tüccarlar Birliği’nin gayri meşru oğlu. Son derece yetenekli olması, resmi çocukları ona kızdırdı. Bu nedenle Billos, Henituse bölgesindeki bu ücra, ancak karlı bölgeye gelmek zorunda kaldı.

“Flynn” soyadını da kullanamadı.

Ron, Cale’in bu açgözlü Billos’la arkadaş olduğunu gözlemledi ve dilini cıklattı. Bunun nedeni, kendi kendine, ‘Yavru köpek efendisinin Billos’a yakın olması benim için neden önemli?’

“Cık. Sanırım beğenmemek bile sevgi yaratıyor.”
“Senden hoşlanmamamın sevgiye dönüşmesini istemiyorum.”

Ron, saçma sapan konuşmasını Choi Han’ın yanlış anladığını gördükten sonra içini çekti.
“Sen değil serseri.”

Ron’un bakışları Cale’e döndü.
Ron yine de başkente gitmeyi planlıyordu. Bunun nedeni içinde kötü bir his uyanmasıydı. Choi Han, Karanlık Orman’dan çıkıp şehre o yoğun ölümcül havayla girdiğinden beri bunu defalarca düşünüyordu.

Ron’ un bu bölgede saklanmak zorunda kalmasının ve Doğu Kıtası’ndan kaçmak zorunda kalmasının nedeni olan insanları bir kez daha araştırması gerekiyormuş gibi görünüyordu.

‘Köpek yavrusu efendimin başkente güvenli bir şekilde ulaşıp, onun hizmetkarı olarak son görevim olarak güvenli bir şekilde ayrıldığından emin olmak benim için uygun olmaz mıydı?’

Başkalarına Cale’ in korkmuş ifadesini komik bulduğu için genç efendinin yanında olacağını iddia etti ama bir suikastçı gerçeği başkalarına söyler miydi?

‘Beacrox’ a, küçük yavru köpek efendimizin yolculuk sırasında seveceği yiyecekler yapmasını söylemeliyim.’

Cale, oğlu Beacrox’tan bile daha çok ilgilendiği biriydi. Ron, Cale’ in yaptığı korkunç şeyleri ve Cale’ in sahip olduğu korkunç kişiliği çok iyi biliyordu. Ancak tanıdığı başka biri vardı.

Ron, annesi öldüğünde genç Cale’ in babasını nasıl teselli ettiğini hatırladı. Cale’ in üvey annesinden ve ailesinden nasıl nefret ettiğini de gördü, ancak sarhoşken bile onlarla hiçbir zaman sorun çıkarmadı.

‘Ama o kesinlikle hala pislik, cık.’

18 yıl. Ron, Cale’e çok uzun süre göz kulak olmuştu.

……………………………………
Cale, malikâneye döndükten hemen sonra odasına gitti ancak ona bakan iki yavru kediyi buldu.

“Ah, ikinizi unuttum.”

Küçük hayvanlara değer veren Choi Han’ı getirmesi gerekirdi. Choi Han, insanları koruyan biri olmak için kalbinin daha güçlü olması gerektiğini söyledikten sonra kendi odasına döndü.

Cale gülüp Choi Han’ ın kimi koruyacağını sorduğunda, Choi Han, Cale güçlendiğinde bunu bildireceğini söyledi. Bu cevap Cale’ i ürpertti. Cale, Choi Han kadar güçlü birinin neden daha da güçlü olmak istediğini bilmiyordu.

“Genç efendi.”

Hans, yavru kedilere bakarken Cale’e yaklaştı.

“Genç efendi, ne düşünüyorsun? Artık daha yumuşak, daha sevimli ve daha inanlmaz değiller mi? Yine de o kadar acımasızlar ki, onları sevmeme bile izin vermediler. Ha ha!”

Hans, yavru kedilerin yanına çömeldi ve Cale’ e memnuniyetle baktı. Yüzü o kadar hayranlıkla doluydu ki Cale ve Ron’ u şaşırttı. İfadesi, yavru kedilerin zekâsıyla ilgili değildi.

“Katılmıyor musun?”

Bu güçlü uşak adayı kedileri çok seviyor gibi görünüyor.

“Ah, sanırım öyle.”

Nereden çıktığını bilmediği ipek bir yastığın üzerinde oturan iki kedi kesinlikle daha dolgun ve sağlıklı görünüyordu. Bu uşak yardımcısı bu kadar kısa sürede nasıl bir sihir yaptı? Ancak, iki kedi yavrusu Hans’ ın bakışlarından kaçmaya devam etti. Bir uşak ile bir kedi arasında çok klişe bir ilişki gibi görünüyordu.

“O zaman ben şimdi çıkıyorum genç efendi. Yavru kedi için bir şeye ihtiyacınız olursa lütfen beni arayın.”

“Sadece git.”

Ron’un Hans’ı terkettirdiğini doğruladıktan sonra Cale, tuvalete giderken yavru kedilerin parlayan gözlerinden kaçındı. O anda yavru kedilerin kulakları aşağı düştü.

Ama sonra.

“Hooo.”

Ron, Hans’ı gönderdikten sonra yavru kedilere yaklaştı. Şu anda yatak odasında sadece Ron ve iki yavru kedi vardı.

“Siz kedi kabilesinin çocuklarısınız.”

Yavru kedinin altın gözleri daaraldı. Ancak Ron, yavru kedilerin önünde durmadan önce banyo kapısının kapalı olduğunu doğruladığı için umursamıyor gibiydi.

“İyi.”

Ron’un yüzünde tuhaf bir gülümseme vardı.

Kedi Kabilesi, çevresine olan duyarlılığıyla biliniyordu. Kedi Kabilesi, Doğu Kıtası’nda Batı Kıtası’ndan daha iyi biliniyordu ancak suikastlara karışan Ron gibi birinin onları bilmemesine imkân yoktu.

Çılgına döndüklerinde şiddete başvuran çoğu canavarın aksine kedi kabilesi daha sinsi ve gizli davranırlardı. Kurt, Kaplan veya Aslan Kabileleri düzeyinde olmasalar da korkunç bir kabile olmalarının nedeni buydu.

İki kedi kabilesi çocuğunu izlerken Ron’ un aklında tek bir düşünce vardı. Bu ani bir düşünceydi ve hala küçüklerdi ama…

“Onlara öğretebilirim.”

Ron, banyo kapısının bir kez daha kapandığından emin olmak için kontrol etti.

Kedi Kabilesi ilişkilere çok önem veriyor. Birine bir kez güvenirlerse, ona asla ihanet etmezler. Doğaları gereği şüpheliydiler, ancak Kurt Kabilesi gibi kişiler arası ilişkilere değer veriyorlardı.

Böyle bir kabilenin çocukları kendi rızaları ile Cale’ i takip etmişlerdi. Ron, yavru köpeğine bir veda hediyesi vermenin güzel olacağını düşündü.

Ron, Cat Tribe çocuklarına biraz daha yaklaştı. Sonra biraz daha büyük olan gümüş kedinin kafasını okşamak için uzandı.

ŞAP!

Gümüş kedi elini tokatladı ve kırmızı kedicikle birlikte hızla odanın köşesine gitti.

“Hoo.”

Ron’un gözleri merakla açıldı. Bu kedi kabilesi çocukları onu çoktan çözmüş gibi görünüyor. Uzun bir süre yaşayabilmek için kendisi gibi insanları, ölüme yakın insanları hızlı bir şekilde tanımaları gerektiği için mantıklıydı. Kedilerin dokuz canı olsa bile onlara değer vermeleri gerekiyordu. Kedi kabilesi uzun yaşamlarının yanı sıra gizli hareketleriyle de biliniyordu. Bu bakımdan, herkesten daha gizliydi. Ron gülümsemeye başladı.

“Bir çocuk sis, diğeri zehir.”
Gümüş olan sisdi ve kırmızı olan kan ya da zehirdi. Katil olmasalar bile, gölge olmak için doğru temelleri vardı. Ron’un dediği gibi gümüş kedicik başını çevirirken kırmızı kedi homurdandı. İki kardeşin, bu kadar yoğun bir ölüm kokusu yayan katil olma arzusu yoktu.

İki yavru kedi, sanki onun bir suikastçı kimliğini zaten biliyormuş gibi Ron’la alay etti. Cale banyodan çıktığında, Cale’e bakarken hâlâ birbirlerine çok yakın yapışıyorlardı.

“Bana bakmayı kes.”

Bunu söylediğinde hemen ona bakmayı bıraktılar.

“Ron. Git bana yemeğimi Beacrox’tan getir.”

“Evet, genç usta.”

Ron gitti ve Cale kanepeye oturdu ve iki kediye baktı. Daha sonra, kendisinden uzak bir köşede sızlanan iki yavru kedi ile konuştu.

“Siz ikiniz Kedi Kabilesi’ nin bir parçasısınız, değil mi?”

İki yavru kedi, Cale ile göz teması kurmadan başlarını salladı.

“Beni takip etmeyi mi planlıyorsun?”

Bu soruya herhangi bir yanıt gelmedi.

Bunun yerine, kırmızı kedi yavaşça yanağından geçip Cale’in bacağına sürtünürken, gümüş kedi kısa süre sonra Cale’ e yaklaştı ve ön pençesiyle Cale’in ayağına dokunmaya başladı.

Cale’in bu iki kardeş için zaten bir planı vardı. Başını salladı ve kedi yavruları konusunda kararını verdi.

“Öyleyse kendinizi işe yarar hale getirin.”

Yavru kediler hemen cevap verdi.

“Miyaaaav!
Miyav.”

“İnsan dilinde cevap verin.”

On adındaki ablası gümüş kedinin öğrencileri konuşurken parıldamaya başladı.

“Et yemek istiyorum. Hala açım.”

Kırmızı kedi yavrusu, küçük erkek kardeş Hong, eklerken Cale’in bacağına dokundu.

“Kek yemek istiyorum.”

Cale ikisine de cevap verdi.

“Sana çok et ve kek vereceğim, böylece ne yapacağını biliyorsun, değil mi?”

“Bir işe yara!”
“Bir işe yara!”

Yavru kediler hemen cevap verdi ve kedi kabilesinden atılan iki kardeş bu şekilde Kont Henituse’ nin evinin bir parçası oldu.

Dört gün sonra Cale, uzub süredir ilk defa kahvaltı için ailesine katıldı. Kont Deruth son derece basit kıyafetler giyen oğluna baktı ve gülümsemeye başladı.

Sanırım bugün gidiyorsun.

Bugün, Cale’in Henituse bölgesini terk edip başkente yöneleceği gündü.

Translator: Merve

<< Previous Chapter | Index | Next Chapter >>

Bookmark(0)

No account yet? Register