“Önce sizi odanıza götüreceğim.” “Çok teşekkür ederim.” Taylor, onları hızla başka bir odaya götürmeden önce Cale’in teşekkürüne gülümsedi. Yeraltındaki bodrumdan çıkıp odalarına geçerlerken koridorda kimseyi görmediler. Kapı açıldı ve karşılarına Continue Reading →

‘Neden yaşamam gerekiyor?’ Ejderha Melezi, Cale’e sormak istedi ama yapamadı. Baaaaam! Baaaaaaaaaaam! Kara mızraklar hala gizli üssün içindeki yerleri yok ediyordu. Bu kaotik durum bu tür soruların sorulmasına fırsat bırakmıyordu. Continue Reading →

Aslan Kral Dorph, zayıf bir ışık yayan Ejderha Meleziyle alay ederken şok olmuş bir ifadeye sahipti. “Hoho, zayıf bir p*ç geldiği için hiç dikkat etmiyordum bile ama…” Ejderha Melezine inanamayarak Continue Reading →

Ancak uzun bir aradan sonra evlerine dönen Beacrox ve Ron’u kimse karşılamadı. Hatta ana kapıdan çıkan düşmanlar onlara saldırıyordu. “Bu güzel.” Beacrox büyük kılıcını yatay olarak sallamadan önce yorum yaptı. Continue Reading →

On durumu dikkatlice tarıyordu. “Noona.” “Devam edelim.” On, yalnızca kendisinin görebildiği sis akışını güçlendirmeden önce kardeşi Hong’u susturdu. “Aaaa!” “Beni itmeyin, burası tam bir karmaşa, herkes yere düştü!” “Ah! Bacaklarım……!” Continue Reading →

“Patrik-nim, o serseri Cale buraya geleceğini mi söyledi?” Az önce kapanan görüntülü iletişim cihazına bakan Ron, sesi duyduktan sonra bakışlarını çevirdi. Her zamanki halinden farklı olarak uzun ince bir kılıç Continue Reading →

Kimse ağzını açmaya cesaret edemedi. Yıldırımları oluşturan kara bulutlar dağıldıktan sonra sabahın erken saatlerinin mavi gökyüzü ortaya çıktı. Herkes birbirini yeniden net bir şekilde görebiliyordu. “Öhhö!” Cale bir kez daha Continue Reading →

Choi Han dikkatlice diğerlerinden ve düşmanlardan uzaklaştı. Daha sonra varlığını olabildiğince gizleyerek Sayeru’nun arkasına geçti. Ron gibi mükemmel gizlilik tekniklerine sahip olmadığı için varlığını tamamen saklaması imkânsızdı ancak diğerleri ona Continue Reading →