Cale’i takip eden Yardımcı Yüzbaşı Hilsman, Cale’in durup gözlerini kapadığını fark ettiğinde sessizce yanına yürüyordu. Choi Han ve Mary yan taraftan onu izliyordular. Hilsman, Cale’in mırıldandığını duyduktan sonra irkildi. “Genç Continue Reading →

Veliaht prens, Cale’e doğru koşarken ağlıyor gibiydi. Cale, veliaht prensin yüzünü görünce geri çekilmek istedi. Valentino, Mary yerdeki ölü manayı çoktan temizlemiş olduğu için endişe duymadan ileri koştu. “Komutan!” Cale’in Continue Reading →

– Kendini feda etmeye mi çalışıyorsun? Süper Kayanın heybetli sesi çabucak kayboldu. Booooooooooooom! Gümüş kalkan sallanmaya başladı. Raon’un gümüş kalkanı şiddetle titriyordu ve Cale kalkanın titrediğini ellerinin ucunda hissedebiliyordu. “Si-.” Continue Reading →

– Kendini feda edecek misin? – Bunu yiyebilir miyim? Cale, Super Kayayı ve Oburu duymazdan geldi. Yumruklarını sıktı ve ardından onları açtı ‘Hadi kullanalım.’ Ateşli yıldırımı kullanmaya karar verdi. Yıldırımların Continue Reading →

‘Zayıf mı? Sadece saldırı sihrinde mi iyi?’ Cale kaşlarını çatmaya başladı. Ejderha melezi. Böyle bir varlığı ilk defa duyuyordu. Aynı zamanda, çok sayıda fantastik roman okumuş biri olarak sezgisi ona Continue Reading →

Cale o sırada düşünmeye başladı. ‘Sinir bozucu olacak.’ Cale avucundaki Rüzgârın Sesine baktı. ‘Başka bir kadim gücü ortaya çıkarsam olaylar çok sinir bozucu olmaz mı?’ İnsanlar kalkanı için zaten çıldırıyordu, Continue Reading →

Kara Elfler, rüzgâr Elementalleri sayesinde neredeyse çölde uçuyor gibiydiler. Öndeki Kara Elf, Leona Kalesine yaklaştıkça daha da hızlı hareket ediyordu. Siyah sıvı. Kadın, sanki hiçbir şey yokmuş gibi ölü mananın Continue Reading →

Leona Kalesi, Henituse Kalesinin en az 2,5 katı büyüklüğündeydi. Leona Kalesindeki insanlar, yüksek sesli patlamalar arasından kendilerine doğru ilerleyen siyah bir dalgayı görebiliyorlardı. Caro Krallığının veliaht prensi Valentino, o kara Continue Reading →

Bir kuş gibiydi. Ve bu kuş bir av yakalamayı hedefliyordu. Choi Han’ın vücudu yere doğru fırladı. “Sonunda seninle tanışabildim, seni piç kurusu!” Öncü gemideki Boz Ayı, Choi Han’ı gördükten sonra Continue Reading →

Asker, merdivenlere adımını atarken, yüreği ağır bir şekilde kılıcının sapına tutundu. Tak. Tak. Tak. Uzun yıllar bu sağlam taş merdivenlerin üstüne basmıştı. Ancak bugün, bu merdivenlerden çıkarken yüzündeki ifade sanki Continue Reading →