There was a ruckus outside the door at that moment. “They’re fine! Everybody except gramps is fine!” “That’s great, nya!” Hong and Raon’s excited voices rang through the door and Continue Reading →
I experienced something like this when I was working for a company. I resigned while stating that I would never work for a company like that ever again. I never Continue Reading →
Cale’in dudaklarının köşeleri seğiriyordu. – İnsan, yine öyle gülümsüyorsun! “O tuhaf gülümsemeyi yapıyor!” “Heyecanlanınca hep böyle gülümsüyor.” Raon, Hong ve On birbiri ardına konuştu, ancak Cale onları hiç dinlemedi. Beacrox Continue Reading →
Ancak Cale, taş direğe doğru dönerken son bir ümidi vardı. Büyük taş sütunu ve etrafındaki yerde koyu kırmızı büyü çemberini görebiliyordu. Bir de kopan zincirler vardı. “…Zincirler mi?” Cale gülümsemeye Continue Reading →
Cale received the robe from Ron and just put it over his pajamas. “Choi Han, Ron. The two of you stay here.” Cale was currently in critical condition. Choi Han Continue Reading →
Cale’in ayrılacağı gün geldi. Tabii ki, Roan Krallığından olan herkes gitmiyordu. Ancak Cale, büyücülerin bir kısmı, şövalyeler ve Kara Elfler bugün ayrılıyordu. İmparatorluğun güçlerinin çoğu da ayrılıyordu. “…Komutan.” Cale, tekrar Continue Reading →
ولی پشت این رضایت، موهای پشت گردن کیل سیخ شدن و مور مورش شد. بخاطر این بود که رون چای لیمو رو بدون هیچ شکایتی نوشید. تق. چرا صدای گذاشتن فنجون Continue Reading →
The twentieth day, they raced on the way to the next town. Chester won, but Aderes argued about whether it was a fair race. Jonathan ignored them and bought supplies. Continue Reading →
“Cale-!” As Cale clearly heard Duke Deruth’s voice again… The moment he heard Deruth’s shout through all of the other noises he had been hearing while going through the plaza… Continue Reading →
پت. پت. با وجود نوازش های خشک، بچه گربه ها فقط میتونستن بیحس به کیل زل بزنن. کیل به لحظه ای که اولین بار چوی هان رو دیدفکر کرد. بچه Continue Reading →