Kont Ailesinin Çöpü – Ch 83 – TEKRAR KARŞILAŞTIK? (2)

Henituse topraklarından Roan Krallığının Kuzeybatı bölgesinin merkezinde bulunan Stan topraklarına kadar süren oldukça uzun bir yolculuktu.

“İnsan, ışınlanma büyüsü ile hızlıca gidemez miyiz?”

Bu yüzden Raon sürekli büyü kullanıp kullanamayacaklarını soruyordu. Raon’un yetenekleri, bir süre Rosalyn’in etrafında olduktan sonra katlanarak büyüyor gibiydi.

Cale, Rosalyn’in ona söylediklerini hatırladı.

‘Sihirde Bir Ejderha gerçekten en iyisidir, ilk büyüme evrelerinden önce bile. Hem yetenekleri hem de öğrenme hızları korkutucu.’

Ejderhalar çok uzun yaşarlar. Bu yüzden Raon’un ilk büyüme evresine daha çok zaman vardı. Tabii ki, bir ejderha bir tür şoka maruz kalırsa veya bir ejderha umutsuzca güç arar ve elde etmek isterse, ilk büyüme evresi daha erken gelebilirdi.

Ejderhalar toplam üç farklı büyüme evresinden geçer. İlk büyüme evresi fiziksel bedende minimal değişikliklere sebep olur. İkinci ve üçüncü büyüme evreleri, vücutlarının çok fazla fark edecek bir şekilde büyüdüğü evredir ve üçüncü büyüme evresi ise onları 20 metre uzunluğunda yetişkin bir ejderha haline getirir.

Öte yandan, ilk büyüme evresi ejderhanın iç gücüne odaklanır. İkinci ve üçüncü büyüme evrelerinin temelinin atıldığı düşünülebilir. Cale, basit ama oldukça geniş aracın camının yanında büyük, yuvarlak yumurtayı yuvarlayan Raon’a baktı.

Cale’in bakışları Raon’un bir kez daha bağırmasına neden oldu.

“İnsan, ışınlanalım!”

“Oraya şimdi ulaşıyor olsak bile beklememiz gerekecek.”

Cale’in umursamaz yanıtı, Raon’un cam yumurtanın içindeki tohuma odaklanmadan önce burnunu kıvırmasına neden oldu. Bu, Sihir Kulesinde buldukları cam yumurta ve tohumdu. Raon, tohuma daha yakın olmak için cam yumurtanın boyutunu küçültmek için büyü kullanmıştı. Onu büyütmek ve ona göz kulak olmak için çok çalışıyordu.

“Ama Cale-nim.”

“Hmm?”

Tohumu büyümeye başlar başlamaz onu Raon’dan almayı düşünen Cale, ona seslenen Choi Han’a döndü.

“Bu planı Stan bölgesinde gerçekleştirmek gerçekten mümkün mü?”

Choi Han da son birkaç gündür Raon’un intikam planlarını ninni olarak dinlemek zorunda kalmıştı. Ejderha sadece 4 yaşında olmasına rağmen kaçırmak, dövmek ve işkence gibi kötü sözler kullanmıştı.

Ancak bunların hepsi, Raon’un hayatının ilk dört yılında deneyimlediği şeylerdi.

“Neden? Planı beğenmedin mi?”

Raon, Cale’in sorusunu duyduktan sonra hızla Choi Han’a bakmak için başını çevirdi. Ancak Choi Han’ın ağzından çıkan cevap basitti.

“Hayır, bence plan yeterince iyi. Sadece Marki Stan ve Venion Stan’le nasıl başa çıkacağımızı merak ediyorum.”

Raon planının yeterince iyi olduğunu duyduktan sonra kaşlarını çatmaya başlamıştı. Cale, Raon’un konuşmaya başlarken bunu nasıl daha dramatik hale getireceğine dair yeni fikirler düşündüğünü bilmiyordu.

“Yeni iyileşen Taylor Stan, şu anda Stan bölgesindeki etkisini artırıyor.”

Bacaklarını veliaht prensin yardımıyla toparlayan Taylor Stan, bölgedeki etkisini korkunç bir hızla artırıyordu. Bunda veliaht prensin yardımı büyük rol oynuyordu, ancak Taylor’ın kendi becerileri ve yeni sağlığı da bu etkide önemli rol oynamıştı.

Ve Taylor, Venion’un asla düşünmeyeceği bir şey yapmıştı. Taylor, kılıcını Stan bölgesinin şu anki efendisi Marki Stan’e de doğrultmuştu.

“Etkisi sadece ailesinin içinde değil.”

“Kuzeybatı soylularından bazıları ona destek olmayı mı seçti?”

Choi Han gerçekten akıllı bir insandı. Cale, ne demek istediğini çabucak anlayan Choi Han’a başını salladı.

“Taylor Stan’i tercih eden ast ailelerin sayısı bile arttı.”

Muhtemelen Taylor altında en azından biraz daha kolay bir hayat yaşayabileceklerini hissetmiştiler.

Geçmişte, Taylor’ın zayıf vücudu, Stan bölgesinin ihtişamını alaşağı edecekmiş gibi görünüyordu, ancak bu zayıflık ortadan kalkmıştı ve Taylor da veliaht prensi kendi tarafına çekmişti. Bu yüzden insanlar yavaş yavaş Taylor’ın bir sonraki Marki olabileceğine güvenmeye başlamıştılar.

Elbette Cale, ayrıntıların çoğunu bilmiyordu. Çılgın rahibe Cage ve Taylor ile bir süredir görüşmemişti. Veliaht prensten durum hakkında genel bir bilgi istemişti.

“Marki de durup sadece bunun olmasına izin mi veriyor?”

“Taylor’ı durdurursa artık bölgenin efendisi olmayacaktı.”

Choi Han’ın kafası karıştı. Cale, Markinin ailesinin nasıl zalim ve soğuk ama etkili olarak bilinmeyi başardığını açıklamaya başladı.

“Stan ailesinin sloganı hemen hemen ‘en iyi olanın hayatta kalması’dır. Halefin en güçlü çocuk olması gerektiğine inanıyorlar. Resmi olarak halef olduklarında kendi kardeşlerini öldürmek zorundalar.”

Stan ailesi için güç, fiziksel güç ya da zekâ anlamına gelmiyordu. Hayatta kalan en güçlü olandı. Marki, Venion kardeşinin bacaklarını parçaladığında bile hiçbir şey yapmamıştı.

“Marki, Taylor Stan onu öldürmek için alenen bir şey yapmadığı halde, sırf Taylor güçlü olduğu için diğer güçlü adayın öldürülmesine izin mi veriyor?”

Marki, Taylor kendi nüfuzunu artırırken sadece arkasına yaslanıp gözlemleyebilmişti. Tabii ki yine de Venion’a gizlice yardım edecekti, ancak bunu yapmak ailenin kurallarına aykırı olacağından fazla bir şey yapamazdı.

“…Anlaması zor.”

“O zaman anlamaya çalışma.”

Bunu anlamanıza gerek yoktu. Cale, kendisine bakan Choi Han ile konuşmaya devam etti.

“Sadece yapmamız gerekeni yapmalıyız.”

“Ne yapmamız gerekiyor?”

Raon’un yanındaki Hong aniden bağırdı.

“Kaçırmak!”

Cale, bu tür kötü yöntemler hakkında hiçbir şey düşünmüyormuş gibi görünen Choi Han, başını sallamadan önce hemen ekledi.

“Önce hazırlanmamız gerek.”

“Hazırlanmak mı?”

“Evet. Bir mekâna ve birinin yardımına ihtiyacımız var.”

“Bu kişi kim olacak?”

“Senin de tanıdığın biri.”

Choi Han, Cale terör olayını engellediğinde başkentte bulunan soyluları düşünmeye başladı. Taylor Stan’in de orada olduğunu hatırladı. Cale, Taylor Stan’den mi bahsediyordu?

O anda Cale’in ağzından tamamen beklenmedik bir isim çıktı.

“Odeus Flynn.”

“…Kim?”

Yabancı ama tanıdık bir isimdi. Choi Han daha sonra Lock ile ve onu işe alan tüccarla ilk tanıştığı anı hatırladı.

“Tüccar mı?”

“Evet. Onu görmemiz gerek.”

Odeus Flynn, Billos’un amcası ve Flynn Tüccar Loncasının halefi konumundan vazgeçmiş biri. Ayrıca şu anda Kuzeybatının yeraltı dünyasını gizlice kontrol eden kişiydi.

Choi Han ve diğerlerine göre o, Lock ve Mavi Kurt Kabilesi ile ilgilenen iyi bir insandı. Cale önce o iyi insanla tanışmaya gidecekti. Bu onların başına iyi şeyler gelmesine sebep olurdu.

“Yine de onunla o kadar uzun süre çalışmayacağız.”

Choi Han, Cale’in gülümsemesini gördükten sonra sustu. Choi Han, Cale’in yüzünde böylesine sinsi bir gülümseme varken sessizce takip etmenin en iyisi olduğunu öğrenmişti.

Biraz zengin bir köylünün kullanacağı tipe benzeyen basit araç yavaş yavaş Kuzeydoğu bölgesinden ayrıldı ve Roan Krallığının Kuzeybatı bölgesine girdi.

***

Ding. Ding.

Rüzgâr hafifçe pencereye vurdu. Şaşırtıcı derecede rüzgârlı bir geceydi.

Stan bölgesine ancak gece yaklaştığında işe başlayacak olan adam, her zamanki gibi yavaşça kanepesine yaslanıyordu. Yüzünde sık sık ortaya çıkardığı tatlı bir gülümseme vardı.

“Gerçekten merak ediyorum.”

Adam ne olduğunu çok merak ediyordu. Kanepenin kolçağına hafifçe vurdu.

Pencere, vuruşlarının ritmiyle birlikte tıkırdadı. Rüzgâr gitgide güçleniyordu. Rüzgârın sesini dinlemeye başladığı an, kapı vuruşunun sesini duydu.

Tık tık tık.

Kanepeden hızla kalktı.

Odeus Flynn yüzündeki o parlak gülümsemeyle çabucak kapıyı açtı.

“Aigoo, genç efendi-nim ve Choi Han. İkinizi görmeyi beklemiyordum. Billos’un mesajını aldıktan sonra çok şaşırdım.”

Cale, odaya girerken Odeus’tan beklediği olumlu karşılamayı görmüştü.

“Bu kadar şaşırmana gerek yok.”

Cale, umarsızca cevap verip oradaki bir kanepeye otururken etrafına bakmadı bile. Odeus, bakışlarını açık kapıya çevirmeden önce bunu sessizce izledi. Choi Han orada duruyordu.

“Ben dışarıda bekleyeceğim.”

“Choi Han, gelmiyor musun?”

“Hayır.”

Choi Han, bir muhafız gibi kapının önünde duruyordu. Alt katta yüksek bir bar ile kapının dışında bir koridor vardı. Burası Stan bölgesindeki bir hanın ikinci katıydı. Gece gündüz insanlarla dolu olan bu yer, Cale’in Billos’a Odeus’un kendisiyle buluşması için haber vermesini söylediği yerdi.

“Yorulursan içeri gel.”

“Öyle yapacağım, Odeus-nim. İyi sohbetler dilerim.”

“Tabii.”

Odeus kapıyı yavaşça kapattı. Odadaki diğer tek kişi Cale’di. Odeus doğal olarak Cale’in karşısına oturdu. Kapıyı sırtına dayamış oturan Odeus, Cale ile rahatça konuşmaya başladı.

“Genç efendi-nim, sizi tekrar görmek çok güzel.”

“Yok canım?”

“Evet. Beni böyle görmeye geleceğinizi hiç tahmin etmemiştim.”

“Anlıyorum.”

“İlk duyduğumda inanamadım. Billos bile nerede olduğumu bilmiyordu, ona rağmen Stan bölgesinde olduğumu nasıl bildiniz?”

Cale, Odeus’un sorusuna hemen yanıt vermedi, bunun yerine öne eğilmek için kanepeden doğruldu. Ardından kendisini yakından izleyen Odeus ile göz göze geldi. Cale, böyle gereksiz konuşmalarla zamanını boşa harcamak istemiyordu.

“Odeus, izin ver seni bir şey için görevlendireyim.”

Cale’in sözleri Odeus’un gülümsemesine neden oldu.

“Gerçekten de ne olduğumu biliyordunuz. Billos çok korkutucu bir kişiye hizmet ediyor.”

Bunu söylerken Odeus’un bakışları keskinleşti. Cale nereden biliyordu? Bu kadar yeteneği var mıydı? Ancak Odeus bunun arkasında pek bir anlam aramadı.

Cale, Odeus’un değişen ifadesini izlerken bir şey düşündü.

‘O gerçekten diğerlerinden farklı.’

Cale tarafından gizli kimlikleri ortaya çıkarılan herkesin aksine, Odeus hiç şaşırmamıştı. Sadece beklentilerinin dışında olduğunu düşünmüştü.

60 yıllık yaşamında neredeyse her şeyi deneyimlemiş olan yeraltı tüccarı, Cale’e bir soru sordu.

“Ne kadar bir komisyondan bahsediyoruz?”

“Seninle konuşmanın kolay olacağını biliyordum.”

Cale, kendi yatak odasında oturuyormuş gibi çok rahat görünüyordu. Odeus, Cale’in rahat tavrına inanamadı ama ağzından bir kıkırdamanın çıkmasını çabucak durdurdu.

“Marki Stan’den kurtulmak istemiyor musun?”

Bunun yerine, olumlu gülümseme yüzüne sıkıca yerleştirildi.

“Neyi kastettiğinizden emin değilim?”

“Daha açık olmak gerekirse, Marki Stan Kuzeybatının yeraltı dünyasını tamamen kontrol etme yolunda karşına çıkmıyor mu?”

Odeus sessizce orada oturdu ve gülümsedi. Ancak bu gülümseme yavaş yavaş yok oluyordu. Cale çok sakindi, sanki havadan ya da buna benzer önemsiz bir şeyden bahsediyormuş gibi.

“Eminim vatandaşlar, Marki Stan gibi asalete görgü kurallarına değer verdiğini iddia eden böylesine kibirli birinin aslında yeraltı dünyasında çok fazla vahşete sebep olan biri olduğunu duyduklarında şok olurlar. Haksız mıyım?”

“Genç efendi-nim.”

Ancak, yılların deneyimi böyle bir şeyden o kadar kolay etkilenmezdi. Odeus da, Cale kadar rahat görünüyordu.

“Bana ne için ihtiyacınız var?”

Cale soruyu kolayca yanıtladı.

“Hizmetin.”

“…Afedersiniz?”

Bu nihayet Odeus’u endişelendirmişti. Hizmet mi? Düşündüğü şey miydi?

“Aynı duyduğun gibi. Stan bölgesinde yaptığım her şeyi örtbas etmek ve ihtiyacım olan her şeyi sağlamak için hizmetine ihtiyacım var. Bu, benim için kalacak bir yerin yanı sıra yemek yiyebileceğim bir yemeği de içeriyor.”

Odeus gelişigüzel bir şekilde sorduğunda Cale gülümsemeye başladı.

“Beni hizmetçiniz yapmak için gizli kimliğimi zayıflık olarak mı kullanmaya çalışıyorsunuz?”

Ancak Odeus’un sesi soğuk ve keskindi. Odeus’un bakışları kaygıyı aşıp öfkeye dönüşmüş gibiydi.

Cale kayıtsız bir şekilde karşılık verdi.

“Ne yapmak istediğimi biliyor musun?”

“…Neden bahsediyorsunuz?”

“Ne yapmaya çalıştığımı biliyor musun?”

Tık tık tık.

O anda, Odeus kapının tıklandığını duydu. Ancak Cale konuşmaya başladığı için arkasını dönemedi.

“Bu arada, bugün bu konuşmaya katılan üçüncü bir taraf var.”

Bu, bir kişinin daha geldiği anlamına geliyordu.

Kimse bir şey söylemese de kapı yavaşça açıldı. Odeus kanepeden kalktı ve arkasını döndü.

Creeeeeak.

Kapı sonuna kadar açıldı ve cüppeli biri odaya girdi. O kişi içeri girer girmez kapüşonunu çıkardı.

“Ha!”

Odeus şaşkınlığını gösteren sesi içinde tutamadı. Bu günlerde edindiği bilgi akışının içinde en öncelikli olarak bahsedilen kişiydi.

“Uzun zamandır görüşemedik, rahibe-nim.”

Halef pozisyonunu devralmaya çalışan Taylor Stan’in her zaman yanında olan kişiydi.

Kısa saçlı ve hizmet ettiği tanrı için arması olmayan bir rahibe kıyafeti giyen bir kadındı. Rahibe kıyafeti bugün cübbenin altında görünmüyordu.

Bu çılgın rahibe Cage’di.

“Ah doğru ya.”

Cale selamını değiştirdi.

“Artık bir rahibe değilsiniz. Uzun zamandır görüşemedik, Cage.”

“Evet, genç efendi-nim. Seni tekrar görmek güzel.”

Cale, kendisine bakan Odeus’a döndü. Odeus’un gözleri hırsla doluydu.

Romanda, Kara Ejderha kısmı sırasında Marki Stan ve Venion hakkında birkaç satır vardı. Bu satırlardan ikisi, Venion’un halef adayları içinde gücünü nasıl elde ettiğiyle ilgiliydi.

< Venion Stan iyi bir asil olmayı benimsemiş gibi görünse de, her türlü pisliği gizlice yaptı. Bu yüzden Stan Bölgesi'nin yeraltı dünyasından ayrılamadı. >

Bu iki cümleyle, Kim Rok Soo, Venion’un Taylor Stan’in bacaklarını kaybetmesini nasıl sağladığını ve sonunda onu öldürmeyi nasıl başardığını anlamıştı.

Mevcut operasyon bu iki kısa satırdan başlamıştı. Bu iki satır, kısa olmasına rağmen, Venion’un nasıl bir insan olduğu ve geçmişi hakkında birçok bilgi veriyordu. Odeus’a bir soru sordu.

“Yani? Şimdi benim sana sağlayacağım komisyonu merak etmiyor musun?”

Odeus başka bir şey söylemeden Cale’in karşısına oturdu. Cage de kalan koltuğa oturdu. Artık operasyonu tartışmanın tam zamanıydı.

Merhablar! Şimdilik her gün bölüm yayınlıyoruz, lütfen bir yanlışlık ya da hata varsa yorumlarda belirtin! Okuduğunuz için çok teşekkür ederim <3

<< Previous Chapter | Index | Next Chapter >>

Bookmark(0)

No account yet? Register