“Sadece sen kimsin?” Choi Han, sihirli mızrakçının sorusuna yanıt verdi. “Gizli örgüt.” Choi Han şimdi cevabından çok emindi. Cale, Choi Han’ın maskesinin açıklığından sırıtmaya başladığını görebiliyordu. Choi Han’ın sırıttığına inanamıyordu. Continue Reading →

Ama Cale’e Pendrick dışında yanıt veren başka bir kişi daha vardı. – İnsan, kim olduğunu biliyorum! Sen de bilmek istiyor musun? O, handa seninle konuşan Elfin arkasında duran Elf! Her Continue Reading →

– Senin gibi birinin ortaya çıkmasını beklemiyordum! Cale, ‘Yıkım Ateşi’nin sahibinin sesini duyabiliyordu. Ses, deli biri ile konuşuyormuşsun hissi vermişti. Şııııııııııınk- Gümüş paralar kar gibi uçmaya devam etti. ‘Ah, bu Continue Reading →

Cale, yoldan geçen herhangi biriymiş gibi davranarak etrafına bakındı. “Ne oluyor?” Diğer cüppeli kişilerden biri irkildi ve sandalyeyi düşüren cüppeli kişiye sormak için ayağa kalktı. “Bırak, bırak beni!” İlk ayağa Continue Reading →

Ancak ayrılmadan önce teyit etmesi gereken bazı şeyler vardı. “Pek rahat değil.” Kara büyücü Mary başını salladı ve ona bir yastık verdi. Cale ileriye bakarken altına başka bir minder koydu. Continue Reading →

Cale kesinlikle adaba uygun bir şekilde oturuyordu ve kurabiyesini yerken tam bir asil gibi görünüyordu. Görgü kurallarına uygun davranmak için kurabiyeyi olabildiğince sessizce yiyordu, ancak çiğneme sesleri hala odada duyulabiliyordu. Continue Reading →

“Eski bir şövalye, bir okçu ve bir suikastçı mı?” ‘Belki kendi kamufle edilmiş savaş tugayımı yaratabilirim.’ Uçan İskeletler Tugayı ve aslında uzman olan bir grup aşçı, sanatçı ve heykeltıraş onlarla Continue Reading →

“Dövüş sanatları mı?” “Evet, Cale-nim.” Cale’in içinde kötü bir his vardı. Choi Han, kale kapılarına bakıp konuşmaya devam ederken Cale’in keskin yüzünü görmedi. “Hangi yarışmaya katılacaklarını bilmiyorum ama bu iki Continue Reading →

“Festivali de mi görmezden geliyorsun, insan?” Raon, Cale’e baktı. On ve Hong da ona benzer ifadelerle baktılar. Cale, Ron ile konuşmaya devam ederken gülümseyen üçlüye bakmadı bile. “Eve iki gün Continue Reading →

“Ne demek istiyorsunuz?” Mary’nin robotik sesi hafifçe titriyordu. “Sana kışa kadar kalacak bir yer vereceğimi söylüyorum. Ancak kalacağın yer, istediğin gibi insanların yaşadığı bir köy ya da şehir değil.” Hancı Continue Reading →