Kont Ailesinin Çöpü – Ch 180 – ALDIM… AMA (2)

Ama bu diğerlerinin sorunuydu.

Festivalin son günü olduğu için uyuyamadıkları bu gecede, geceyi yakmak ister gibi görünen parlak ateş sütunu, Dük malikânesindeki insanları uyanık tuttu.

Evin efendisi ve genç efendi uyuyamadığı için diğerleri de uyuyamazdı.

“N… ne olu… delilik!”

Dük malikânesinin yaşlı uşağı buna inanamadı.

Şövalyeler ve askerler görüşünü kapatıyorlardı ama yine de yıkılan wyvern heykellerini görebiliyordu. Bu wyvern heykeller nesiller boyunca Sekka ailesinin arması olmuştu.

Bu tür tarihi heykeller toza dönüşüyordu.

Hepsi tek bir kişi yüzünden.

“Aigoo, elimi üzerine koyduğumda parçalanıyor!”

Siyah kıyafetli bir deli, bir heykelin parçalarını toza çevirirken gülüyordu.

Bu kişi doğal olarak Archie’ydi.

“Vay canına, ne kadar eğlenceli. Üstüne basmak harika bir duygu.”

Archie onlara her bastığında heykeller parçalanmaya devam etti. Archie bunu yaparken harika hissetti.

Onların sinirlerine dokunduğunu gözlerinden görebiliyordu. Son birkaç yıldır Balina Kralı Shickler’ın emirleri yüzünden uslu duran Archie için bu, sanki artık serbest kalmış gibi hissettiriyordu.

– İnsan, bu Katil Balina tam bir piç gibi görünüyor! İnanılmaz!

Cale, Raon’un yorumlarına katıldı. Archie tam bir piç gibi görünüyordu. Dükün şövalyelerinden biri bağırmaya başladı.

Kaptan gibi görünmüyordu ama Kaptan Yardımcısı olabilirdi.

“Siz de kimsiniz? Göklerin ve yerin gazabını üzerinize mi çekmeye çalışıyorsunuz?”

“Hhhm.”

Archie onlara homurdandı.

Ardından kendinden emin bir şekilde bağırmaya başladı.

“Biz gizli örgütüz!”

Daha sonra kahkaha atmaya başladı. Şövalye kızmasına rağmen harekete geçemedi. Koruyucu Şövalye Clopeh ve Kaptan göldeydi ve Dük de geri dönüyordu. İkisine de haber vermek için bir elçi göndermişti.

Kaptan Yardımcısı olarak şu anda otoriteye sahipti. Ancak bir hamle yapamadı.

Bu kişi, büyük bir wyvern heykelini tek bir yumrukla yok edecek kadar güçlüydü.

Ayrıca yumruklarında hiçbir mana veya aura izi yoktu. Bu onun sadece fiziksel gücü olduğu anlamına geliyordu. Ayrıca bunun arkasında duran diğer maskeli kişiden gelen güçlü bir mana aurası hissetti.

Tabii ki, diğer kişi Rosalyn’di, ancak bunu bilmesinin hiçbir yolu olmayan Kaptan Yardımcısı sadece yerinde kalabilirdi. Sonra yan tarafa baktı.

Aslan yelesine benzeyen altın saçları olan bir adam vardı. Diğerleri onu Dükün konuğu olarak biliyorlardı, ancak Kaptan Yardımcısı bu adamın gerçek kimliğini biliyordu.

Aslan Kralın ikinci oğluydu.

Yardımcı Kaptan, neler olup bittiğini anlamak için güçlü adama baktı.

Aslan Kralın ikinci oğlunun küçümseyerek konuşmaya başladığını duydu.

“…Onlar şu ünlü deliler olmalı.”

‘Bu davetsiz misafirler ünlü mü?’

Yardımcı Kaptanın ifadesi ciddileşti.

Aslan Kralın ikinci oğlu, bağırmaya başlarken Kaptan Yardımcısının düşüncelerinden habersizdi.

“Siz piçler, bunu kime söylediğinizin farkında mısınız?!”

Erkek aslan Edrich, öfkeyle Archie, Rosalyn ve Paseton’a bağırdı. Ancak içten içe eğleniyordu.

‘O ünlü serserileri burada görmeyi beklemiyordum.’

O eski püskü gizli örgüt üniforması.

Sihirli mızrakçı ve terbiyeci bunların ellerinde acı çekmişti.

Balinalar ve deniz insanları arasındaki savaş. On Parmak Dağlarındaki Elf Köyüne yapılan saldırı. Bu piçler bu iki olayı da mahvetmişti. Örgüt bu piçleri zaten ‘üst mevkilere’ rapor etmişti.

Arm İmparatorluğun ne planladığını araştırmakla meşgulken onlara daha fazla iş çıkaran bu piçler baş ağrısıydı.

‘Güçlüler.’

Aslan Edrich, düşmanların, tıpkı sihirli mızrakçının tarif ettiği gibi, daha güçlü olmasa da en az kendisi kadar güçlü olduğunu fark etti.

Ancak korkudan yerinde kıvrılamazdı.

Aslan Kral tahtının büyük ve görkemli varisiydi.

“Siz de kimsiniz?! Gerçek kimliklerinizi ortaya çıkarın!”

Bu düşmanlarla, müthiş güçlerle karşılaşan ve onlara gerçek kimliklerini soran Aslan.

Cale o anda elini kaldırdı. Archie, Cale’in hareketini fark etti ve Cale’in emrettiği gibi yanıt verdi.

“Bizim yerimizde olsaydın sana söyler miydin? Ne aptal bir kahverengi süpürge kafası.”

Edrich kaşlarını çatmaya başladı. Cale mutlu bir şekilde konuşmaya başladı.

“Hadi biz de hareket etmeye başlayalım.”

Cale’in vücudu yavaş yavaş görünmez olmaya başladı. Edrich konuşmaya başlayınca arkasını döndü.

“Ne cüretle benim güzel altın yeleme bakıp ona böyle bir çirkin sözler sarf etmeye cüret edersin!”

“Ne? Burası senin evin bile değil, neden bu kadar yaygara yapıyorsun?”

“Sen, sen-!”

Edrich, Archie’nin tepkisine bir şey söyleyemedi, bu sırada Yardımcı Kaptan irkildi ve kendini sakinleştirmeye çalıştı.

Cale, Choi Han ile konuşmaya başlarken Archie’nin tartışma yeteneğini övdü.

“Archie’nin nasıl yaptığını görüyor musun? Oyunculuk böyle yapılmalı.”

“…Bunu gerçekten öğrenmek istemiyorum.”

“Bu doğru. Bu tür insanlardan sadece bir tane olsa yeter.”

‘Gerçekten sadece Archie mi?’

Choi Han öyle dermiş gibi bir bakışla Cale’e baktı ama Cale hızla hareket ediyordu.

Grup, planın bir sonraki aşamasına başlamadan önce görünmez olduğunu doğruladı.

“Bu kadar konuşma yeter. Bana gel bakalım.”

‘Ona gelinmesini’ söylemesine rağmen, Archie beklemek yerine ileri atılmaya başladı. Doğrudan Edrich’i hedefliyordu.

Rosalyn ve Paseton onu takip ederek şövalyelere doğru koştular.

Cale bunu yaparken Choi Han ve Raon ile ciddi bir şekilde konuştu.

“Beni yakından takip edin. Yanımdan ayrılmayın.”

Bunun nedeni, diğer Aslanı ve Arm’ın geri kalan üyeleri burada görmemesiydi. Kedilerin ve kendisinin güvende olması için Choi Han ve Raon’un yanında olması gerekiyordu.

– Anlıyorum insan! Ben her zaman senin yanında olacağım!

Raon’un mutlu sesi duyulabiliyordu ama Cale, Dükün malikânesine gizlice girerken bunu görmezden geldi.

* * *

Vuuuuuuuuuuuu-

Rüzgârın sesi duyulabiliyordu.

Duke malikânesinin beşinci katındaki son oda.

Clopeh’in çalışma odasının yanındaki odada bulunan diğer Aslan Gronica konuşmaya başladı.

“…Açık bir pencere mi var?”

“Affedersiniz?”

Şövalye, ifadesi ciddileşmeden önce şaşkınlıkla sordu.

Arm üyeleri silahlarını çıkardı.

Açık pencere yoktu.

Beşinci katın tüm girişlerini kapatmışlar ve davetsiz misafirlerin olduğunu duyar duymaz önüne bir şövalye yerleştirmişlerdi.

Odada herhangi bir rüzgâr esmesi için hiçbir sebep olmamalıydı.

Vuuuuuuuuuuuuuuu-

Ama rüzgâr bir kez daha esti. Silahlarını sımsıkı sıktılar.

Sonra gördüler. Sis vardı.

Rüzgârla birlikte koridorun sonundan bir sis yavaşça onlara yaklaşıyordu.

Koridordan beyaz bir dalga geliyor gibiydi.

“Geri adım atın.”

Gronica sise doğru koştu. Elinde bir kırbaç vardı.

Şaaaaaaaaaaak.

Altın rengi saçlarına benzeyen altın bir kırbaç sise doğru savruldu. Sisin içinden küçük bir ses duyulabiliyordu.

“Meeeeeow.”

Bir Kedi idi.

Mırıldanıp dişlerini gıcırdatırken bir çocuğa benzeyen yaşlı adamı hatırladı.

Terbiyecinin söylediklerini hatırladı.

‘O Kedileri öldüreceğimden emin olacağım.’

Sihirli mızrakçı, Gronica’nın katıldığı bir Savaş Tugayları toplantısında bildirmişti.

‘İki Kedi var. Zehirde ustalar.’

“Meeeeeow.”

Miyavlamayı bir kez daha duydu. Hemen kırbacıyla sisi kesti.

Ancak kamçısını engelleyen biri vardı. Kırbaç bir kılıçla savuşturuldu ve yönünü kaybetti.

Sisin içinden bir adam belirdi.

Siyah kıyafetli adamın siyah gözbebeklerini görebiliyordu. Havadaki siyah aurayı da görebiliyordu.

Gronica astlarıyla konuşmaya başladı.

“Zehir.”

‘Arm’ bu kişiler hakkında da bazı bilgilere sahipti.

Kırbacı savuşturulduğu anda bu bilgilerin bir kısmını hatırladı.

“Sen kılıç ustası olmalısın.”

Maskenin altındaki siyah gözbebekleri gülümsemeye başladı. Kırbacı bir kez daha savurduğunda o anı kaçırmadı.

Koridordaki pencereler aniden paramparça oldu. Cam parçaları pencerenin dışına uçtu.

“N, neden cam…?”

“Ne!”

Kapının dışındakiler camların kırıldığını görünce tedirgin oldu. Beşinci katta bir şey olduğunu hemen fark ettiler.

Gronica, pencerelerin dışına yayılan zehirli sisi izledi ve hafifçe başını çevirdi.

“Ne yapıyorsunuz? Korktunuz mu? Hey, sizi piçleri! Hey kahverengi süpürge kafa, kaçıyor musun? Ahahahahah! Koşuda iyi şanslar!”

Dışarıdan gelen, bir davetsiz misafirin sesini duyabiliyordu.
Kahverengi süpürge kafa. Bu onu bir kez daha Choi Han’a saldırmadan önce güldürdü.

“Kapıyı koruyun.”

Kamçısını bir kez daha Choi Han’a doğru savurarak astlarına kısa bir emir verdi.

Şaaaaaaak.

Bam!

Bu, kamçıya vuran bir kılıcın sesi değildi. Pencere pervazları sallanmaya başladı. Gronica, kırbacı savuşturan Choi Han’a doğru koşarken elinde kısa bir hançer tutuyordu.

Hançeri Choi Han’ın alanına girdi. İkisi göz teması kurdu.

Gronica, davetsiz misafirin sesini ilk kez o anda duydu.

“Çok zayıf.”

‘Ne?’

Gronica’nın gözbebekleri titremeye başladı.

O anda tanıdık bir ses duydu.

“Gronica!”

Kuzeni Edrich koridorun girişinde belirdi. Diğer şövalyeleri de gördü.

Yüzüne yumruk yemiş gibi olan ve çirkin görünen Edrich, acilen savaşa katıldı.

‘Hepsi burada.’

Cale, görünmez kalırken tüm bunları koridorun girişinden izliyordu.

– İnsan, ne zaman yapacağız?

Raon’un heyecanlı sesini duyabiliyordu. Beklendiği gibi, bu Ejderha Arm’dan intikam alma arzusunu unutmamıştı. Cale, Rüzgârın Sesini yavaşça ayaklarının altına toplamaya başladı.

“Orospu çocuğu! Sen de kimsin? Sadece neler oluyor böyle?!”

Edrich, sesi hem kızgın hem de üzgün çıkarken Choi Han’a bir yumruk attı. Bu, Gronica’nın koordineli bir şekilde saldırmasına neden oldu. Üst ve alt. İkisi birlikte o kadar doğal çalıştılar ki, saldırıyı önceden planlamışlar gibiydi.

Ancak rakipleri Choi Han’dı.

Pat. Pat.

Yumruk ve kırbaç kolayca bloke edildi. Ancak iki kişi durmadı. Gronica’nın hançeri Choi Han’ın omzunu hedef alırken Edrich’in ayağı Choi Han’ın dizini hedef aldı.

Çevik ve sinsi saldırıları çıplak gözle görmek zordu. O sırada yabancı bir ses konuşmaya başladı.

“Kır.”

Gronica irkildi.

‘…Kim?’

Daha düşüncesini bitiremeden bir şeyler oldu.

Ssssssssssssssss-

Ani bir sağanak gibiydi. Çevreye baktı.

Sis koridorda yeniden kükremişti. Bu sefer, yavaş yavaş büyümeye başlayan kırmızı bir sisti.

“Nereye bakıyorsun?”

Ani ses Gronica’nın hançerinin yönünü değiştirmesine neden oldu.

Hançeri Choi Han’ın aurayla kaplı eline çarptı.

“Uh!”

“Edrich!”

Maskeli adam Edrich’i boynundan yakaladı.

“B, bunu gelecekteki krala yapmaya cüret ediyorsun……! Bırak, ah, bırak dedim!”

Edrich sallanmaya başladı. Gronica, aniden durmadan önce, ailesinde bir iktidar aracı olan Edrich’i kurtarmak üzereydi.

Ssssssssssssss-

Ses durmamıştıı.

Geliyordu.

Bir şey geliyordu.

İşte o an hissetti ve başını çevirdi.

Gerçekten de öyleydi. Orada bir kişi daha vardı.

Yabancı sesin sahibi.

Etrafı sisle çevrili olan kişi düz bir çizgide ileri atıldı.

Güçlü bir rüzgâr da onunla birlikteydi.

Sis ve zehir rüzgâra karıştı. Beyaz, kırmızı, mavi ve siyah. Birçok farklı türde zehir ile sis birlikte kükredi.

‘Patlayacak.’

Gronica’nın düşündüğü buydu.

Sonra Edrich’in boynunu tutan adamın yeniden konuşmaya başladığını duydu.

“Gitmesine izin vereceğim.”

Edrich öne atıldı.

“Kaç!”

Aynı anda rüzgâr da patladı.

Baaaaaam-

Büyük zehirli sis kasırgası Arm’ın üyelerini kapladı.

Kuvvet pencere pervazlarını kırdı ve onları koridordan dışarı attı.

Duvarlarda bile çatlaklar oluştu.

“Uh!”

Edrich kasırgaya çarptı. Zehire karşı iyi bir direnci olmasına rağmen, kasırga da güçlüydü.

Bedeni yere düştü.

Boom!

Ancak hızla ayağa kalktığına bakılırsa iyiydi.

“Uh!”

“Huh, gözüm, göremiyorum!”

Şövalyeler ve diğer Arm üyeleri zehirlendikten sonra bağırıyorlardı, ama Aslanlar bunu umursamadı. Hemen koridorun sonundaki odaya yöneldiler.

O sırada bir kapının açılma sesini duydular.

“Ooo…oooo.”

Kapı önüne konulan şövalye, zehirlenerek felç oldu.

“Ah.”

Gronica bir iç çekti.

Choi Han, onun ve Edrich’in ilerlemesini engelliyordu.

Choi Han’ın arkasından kapıyı açan adamı görebiliyordu.

Sis ortadan kalktı ve adam ayaklarından başlayarak yavaşça ortaya çıkınca görünmezlik kalktı.

Maskenin arkasındaki adamın gözleri Aslanlara doğru gülümsüyordu.

Gıcccccrrrr-

Cale kapı açılır açılmaz odaya girdi.

Kapı kapandı ve Choi Han’ın kılıcı Aslanların Cale’in peşinden gitmesini engelledi.

“Önce beni geçmeniz gerekecek.”

Choi Han aurasını kılıcına yayarken neşeyle konuştu. Bu, bundan sonra düzgün bir şekilde savaşacağı anlamına geliyordu.

“Meeeeeow.”

“Miyav.”

Daha sonra sis koridorda yeniden belirirken Kedilerin tekrar miyavladığını duydular.

* * *

Cale’in endişesinin dışarıda olanlarla hiçbir ilgisi yoktu.

-…İnsan.

‘Bu garip.’

Raon da endişeliydi.

Şu anda Cale’in elinde küçük bir kutu vardı.

Aslanların korumaya çalıştıkları kutuydu, Koruyucu Şövalye hanesine gizlice vermeye çalıştıkları eşyanın aynısı. Cale, kutunun içinde ne olduğunu gördükten sonra ne yapacağını bilememişti.

Bu bir taçtı.

Ama sorun bu değildi.

– …İnsan, içindeki gücünü hissediyorum. Bilirsin, seni ara sıra ön patim kadar güçlü gösteren şey! Aynı gücü hissediyorum! İnsan, senden bir şey mi çaldılar? Onlar korkunç insanlar!

Beyaz bir taçtı.

Cale konuşmaya başladı.

“Raon, bu taç tanıdık değil mi?”

– …Hmm?

Raon şok içinde bağırmadan önce bir an sessiz kaldı. Bilinçsizce görünmezliğini kaldırdı ve yüksek sesle bağırdı.

“Kara Bataklık!”

Evet. Kara Bataklıktaki Ejderha cesedi.

Bu beyaz taç, o cesedin kafatasının üzerindeydi.

Cale, o taca dokunduğu anda, dolandırıcılık için harika olan kadim güç olan Hükmeden Aura’yı kazanmıştı.

O anda Cale’in zihninde Süper Kaya olmayan farklı bir ses konuşmaya başladı.

Tanıdık bir sesti ama bir süredir duymadığı bir sesti.

Cale, o sesin önceden ne dediğini hatırladı.

‘Düşmanın nefesini kesmenin en kolay yolunun ne olduğunu biliyor musun?’

‘Cevap korkudur.’

‘İyi kullan!’

‘Bazen blöf yapmak bile hayatını kurtarabilir. Muhahahahaha.’

Hükmeden Auranın eski sahibinin sesiydi.

Bu ses uzun zamandan sonra ilk kez konuşmuştu.

– O taç Ejderha kanını sever.

Daha sonra sessizleşti.

Süper Kaya da sessizdi.

Cale, Raon’a baktı.

“Ne var, insan?”

Cale o anda konuşmaya başladı.

“Bunu çöpe atalım.”

“Ne?”

“Hayır. Buna sahip olmalarına izin veremem.”

Kara Ejderha, Cale’in büyük bir mücevheri olan bu taç gibi pahalı görünen bir şeye bakarken kaşlarını çattığını hiç görmemişti.

Cale, kafası karışmış bir şekilde başını yana yatıran Raon’a karşı sert bir ses tonuyla konuşmaya devam etti.

“Kırsam mı acaba?”

İlk defa sevmediği bir şeyi eline almıştı.

<< Previous Chapter | Index | Next Chapter >>

Bookmark(0)

No account yet? Register